W praktyce
Nie szukaj jednego idealnego promptu. Pracuj w krótkiej pętli: szkic, ocena względem briefu, konkretna poprawka, ponowna ocena. Najpierw sprawdź kompletność i fakty, potem styl. Wygładzanie błędnej treści tylko zwiększa pozory wiarygodności.
Dobra informacja zwrotna wskazuje fragment, problem i oczekiwaną zmianę. „Zrób lepiej” pozostawia zbyt wiele swobody. „Usuń obietnicę publikacji; nie ma jej w notatce. Zachowaj trzy sekcje” jest testowalne. Poproś o poprawienie wyłącznie wskazanych problemów i porównaj wersje. Po dwóch nieskutecznych próbach wróć do danych i kryteriów zamiast mnożyć polecenia.
Jeśli rozmowa robi się długa lub model wraca do złych założeń, zacznij od nowa z poprawionym briefem i właściwymi danymi. Nie musisz utrzymywać jednej rozmowy. Zapisuj dobre ograniczenia w briefie, a nie tylko w kolejnych wiadomościach — to początek powtarzalności.
Przykład: notatka → mail
Przed
Szkic: „Publikujemy stronę 12 października. Osoba A dostarczy tekst i zdjęcia.” Brzmi konkretnie, ale notatka A mówi tylko o terminie tekstu. Zdjęcia pozostają otwartym pytaniem.
Po
Poprawka: „Usuń datę publikacji i przypisanie zdjęć osobie A — brak podstaw w DANYCH. Zachowaj sekcje.” Wynik: „Decyzje: zaakceptowano szkic strony. Zadania: Osoba A — tekst do 12 października. Pytania otwarte: termin publikacji i decyzja o zdjęciach — do ustalenia.” To ilustracja, nie gwarantowana odpowiedź modelu.
Twoje zadanie
Porównaj swój szkic z briefem. Wybierz najważniejszy problem, zleć jedną precyzyjną poprawkę i porównaj obie wersje. Jeśli pierwszy szkic spełnia kryteria, przetestuj skrócenie go bez utraty faktów. Zapisz ograniczenie, które warto dodać do briefu.
Checklista przed ukończeniem
- Informacja zwrotna nazywa konkretny błąd lub brak.
- Poprawka nie usunęła ważnych ustaleń.
- Użyteczne ograniczenie trafiło do zapisanego briefu.